Afgelopen vrijdag. Het weekend staat voor de deur en de weermannen voorspellen 20C. Het is vrijdagmiddag, 16.37 en er verschijnt een smsje in het scherm van mijn telefoon. x93LIEFFIE, IK HEB EEN VERRASSING VOOR JEx94. Ik vraag mij af wat deze verrassing is en hoop dat we dit weekend de motor even in de schuur kunnen laten;  een jaar nadat wij ons huis hebben betreden zijn er nog wat uitgestelde x91klusjesx92 zijn die deze zomer toch echt even aangepakt moeten worden. Exe9n van die dingen is bijvoorbeeld het aanpakken van de (voor)tuin. Al ruim een jaar betreed ik mijn eigen woning door mij te manouvreren via een paar opeen gestapelde tegels, die langzaam verzakt zijn.

Zou hij dan toch echt op het idee gekomen zijn om de voortuin aan te pakken? Ik besluit om mijn vader te bellen. Mijn vader (2 enorme rechter handen) weet wel hoe dit klusje geklaard moet worden. De telefoon gaat lang over. Uiteindelijk wordt er opgenomen.. of ik het kort kan houden, hij staat met een schop in zijn hand.. in onze voortuin. YESS.. Dit is dus de verrassing.. de aanpak van onze voortuin!

Ik besluit de borrel op kantoor te skippen en spoed mij huiswaarts . Onderweg baal ik als een stekker omdat ik merk dat heel Nederland wil gaan genieten van een lang-zonovergoten-pinkersterweekend. In de file die langer duurt dan normaal, valt mij op dat ik in de verte sirenes hoor.. 

Zodra ik in mijn straat kom tref ik daar een brandweerwagen, een politieauto en een haag van mensen aan.  Ik gooi mijn auto in een parkeervak en vraag mij af wat hier aan de hand is en of dit ontvangstcomitxe9 deel uit maakt van de verrassing?

x93Ik heb bij het uitgraven van de voortuin, een gasleiding geraaktx92 Legt Bart mij uit. Mijn vader heeft het lek weten te dichten met gaffatape. (I LOVE GAFFATAPE!) . Ik haal mijn camera uit mijn tas om het euvel vast te leggen. De gasleiding ligt op nog geen 10 centimeter onder de entree van de woning.  Volgens de politieagenten x91bizar dicht onder de oppervlaktex92.  Exe9n van de brandweermannen haalt een geelkastje te voorschijn met metertjes. x93Hij slaat niet uit, niets aan de handx94 hoor ik hem roepen. Ik kijk mijn vader aan x93leek mij voor nu de beste oplossingx94 geeft hij aan. x93Goed opgelost meneerx94 die gaffa tape kan zo wel een tijdje blijven zitten. Toch niet geheel gerust vraag ik of dit de oplossing blijft. Nee.. we moeten wachten op mijn grote vrienden van Eneco. U weet wel.. Zodra de show is afgelopen, de brandweerwagen wegrijdt, de politie vertrekt wordt ook de haag met mensen kleiner. Het wachten is nu op x91het Eneco busjex92. Na een half uurtje komt er een busje van Stedin en een man met een oplegger waarop een kleine graafmachine staat.

Ondertussen laait de discussie over x91de lelijke struik/boom in de voortuinx92 op. Ik vind het ding te lelijk voor woorden en heb meerdere pogingen ondernomen om het ding om zeep te helpen. Helaas is het slechts bij een uitdunactie van de struik gebleven. Ik kan mijn geluk dan ook niet op wanneer de graafmachine van de oplegger wordt gereden en de struikboom-mxe9t-veel te dikke stronk uit de voortuin wordt gehaald. De resten worden naast de schuur geplaatst. Geloof me, dat zonder tussenkomst van een graafmachine was dit onbegonnen werk.

Ik trakteer de mannen van Stedin op koffie en appelgebak. Ondertussen worden er 2 borden voor het huis geplaatst, en de mannen nemen plaats in hun busje om daar te genieten van een peukie.  Zodra zij hiermee klaar zijn wordt het stukgasleiding vervangen door een nieuw exemplaar en na 1,5 uur vertrekken zij met de noorderzon.

De dagen die daarop volgen worden gevuld met het verder uitgraven van de voortuin, het betegelen van de voortuin en ritjes met mams naar het tuincentrum. Ongelooflijk hoeveel planten/bomen/bloemen er nog in een VW Polo passen Zaterdagavond 21.00 uur, de klus is geklaard. We zwaaien mijn ouders uit en wij zitten vanaf de stoep de voortuin te bewonderen. Wat ben ik bij met deze verrassing!

 Afgelopen vrijdag. Het weekend staat voor de deur en de weermannen voorspellen 20C. Het is vrijdagmiddag, 16.37 en er verschijnt een smsje in het scherm van mijn telefoon. “LIEFFIE, IK HEB EEN VERRASSING VOOR JE”. Ik vraag mij af wat deze verrassing is en hoop dat we dit weekend de motor even in de schuur kunnen laten;  een jaar nadat wij ons huis hebben betreden zijn er nog wat uitgestelde ‘klusjes’ zijn die deze zomer toch echt even aangepakt moeten worden. Eén van die dingen is bijvoorbeeld het aanpakken van de (voor)tuin. Al ruim een jaar betreed ik mijn eigen woning door mij te manouvreren via een paar opeen gestapelde tegels, die langzaam verzakt zijn.

Zou hij dan toch echt op het idee gekomen zijn om de voortuin aan te pakken? Ik besluit om mijn vader te bellen. Mijn vader (2 enorme rechter handen) weet wel hoe dit klusje geklaard moet worden. De telefoon gaat lang over. Uiteindelijk wordt er opgenomen.. of ik het kort kan houden, hij staat met een schop in zijn hand.. in onze voortuin. YESS.. Dit is dus de verrassing.. de aanpak van onze voortuin!

Ik besluit de borrel op kantoor te skippen en spoed mij huiswaarts . Onderweg baal ik als een stekker omdat ik merk dat heel Nederland wil gaan genieten van een lang-zonovergoten-pinkersterweekend. In de file die langer duurt dan normaal, valt mij op dat ik in de verte sirenes hoor.. 

Zodra ik in mijn straat kom tref ik daar een brandweerwagen, een politieauto en een haag van mensen aan.  Ik gooi mijn auto in een parkeervak en vraag mij af wat hier aan de hand is en of dit ontvangstcomité deel uit maakt van de verrassing?

“Ik heb bij het uitgraven van de voortuin, een gasleiding geraakt’ Legt Bart mij uit. Mijn vader heeft het lek weten te dichten met gaffatape. (I LOVE GAFFATAPE!) . Ik haal mijn camera uit mijn tas om het euvel vast te leggen. De gasleiding ligt op nog geen 10 centimeter onder de entree van de woning.  Volgens de politieagenten ‘bizar dicht onder de oppervlakte’.  Eén van de brandweermannen haalt een geelkastje te voorschijn met metertjes. “Hij slaat niet uit, niets aan de hand” hoor ik hem roepen. Ik kijk mijn vader aan “leek mij voor nu de beste oplossing” geeft hij aan. “Goed opgelost meneer” die gaffa tape kan zo wel een tijdje blijven zitten. Toch niet geheel gerust vraag ik of dit de oplossing blijft. Nee.. we moeten wachten op mijn grote vrienden van Eneco. U weet wel.. Zodra de show is afgelopen, de brandweerwagen wegrijdt, de politie vertrekt wordt ook de haag met mensen kleiner. Het wachten is nu op ‘het Eneco busje’. Na een half uurtje komt er een busje van Stedin en een man met een oplegger waarop een kleine graafmachine staat.

Ondertussen laait de discussie over ‘de lelijke struik/boom in de voortuin’ op. Ik vind het ding te lelijk voor woorden en heb meerdere pogingen ondernomen om het ding om zeep te helpen. Helaas is het slechts bij een uitdunactie van de struik gebleven. Ik kan mijn geluk dan ook niet op wanneer de graafmachine van de oplegger wordt gereden en de struikboom-mét-veel te dikke stronk uit de voortuin wordt gehaald. De resten worden naast de schuur geplaatst. Geloof me, dat zonder tussenkomst van een graafmachine was dit onbegonnen werk.

Ik trakteer de mannen van Stedin op koffie en appelgebak. Ondertussen worden er 2 borden voor het huis geplaatst, en de mannen nemen plaats in hun busje om daar te genieten van een peukie.  Zodra zij hiermee klaar zijn wordt het stukgasleiding vervangen door een nieuw exemplaar en na 1,5 uur vertrekken zij met de noorderzon.

De dagen die daarop volgen worden gevuld met het verder uitgraven van de voortuin, het betegelen van de voortuin en ritjes met mams naar het tuincentrum. Ongelooflijk hoeveel planten/bomen/bloemen er nog in een VW Polo passen Zaterdagavond 21.00 uur, de klus is geklaard. We zwaaien mijn ouders uit en wij zitten vanaf de stoep de voortuin te bewonderen. Wat ben ik bij met deze verrassing!

Sinds mei dit jaar zijn we verhuisd en er zijn nog wat "dingen" die gedaan moeten worden; lampen ophangen, een kapstok kopen, de badkamer, de zolder..

En dan is het zondagochtend en je hebt geen plannen voor de rest van de dag. Wat ga je doen? Juist.. je springt in de auto om je te begeven tussen de gillende kids en hun discussierende ouders, en dat alles doe je dan geheel vrijwillig.

De missie was het aanschaffen van een kapstok. Dat leek nog een stuk moeilijker dan verwacht. Want wat moet je kopen als je bent vergeten de maten in je gang op te meten. Ga je voor safe (een kapstok van 49 cm breed) of een enorme unit waarvan je niet zeker weet of deze gaat passen maar wel heel erg leuk zal gaan staan en eigenlijk ook precies de kapstok is waar je naar op zoek bent? Ik koos voor beiden met als gevolg dat ik voor de grote unit ergens deze week weer achter aan mag sluiten in de rij bij de klantenservice.

Naast het aanschaffen van de kapstok heb ik ook nog een kastje gekocht (staat vast heel leuk in de gang) Gek is dat.. bij de Ikea ziet dat kastje er toch veel kleiner uit en lijkt je gang veel ruimer.. Wanneer je dan thuis aankomt.. (en ja.. dat ene schroefje blijkt toch niet zo makkelijk te passen omdat ze het schroefdraad te krap hebben ingeboord) staat het kastje toch veel leuker in de huiskamer dan in de gang.

Mij voorlopig even niet gezien in de Ikea. Ben blij dat de boel weer in elkaar zit en ik voorlopig die drukte kan vermijden Ik zeg tijd voor ontspaninning, wijntje d’r bij en lekker neerploffen op de bank!

Vroeger.. toen ik nog klein was ..was ik een echte waterrad, behaalde alle zwemdiploma’s die er maar te halen vielen (dat zijn er meer dan alleen A B en C..) en kon ik mij een leven zonder zwembad niet voorstellen. Een logisch gevolg dus dat ik op wedstrijdzwemmen ging. De weekenden werden gevuld door de wedstrijden waar mijn ouders ons heen en weer reden. Mijn broertje naar Judo en ik naar wedstrijdzwemmen. Ieder weekend zagen we wel een ander stukje Zuid-Holland. Tot de tijd kwam dat ik eindexamen ging doen en dat de prioriteit verdiende. Ik gaf na 9 jaar het wedstrijdzwemmen op.

Een maand geleden zag ik opeens het licht! 3x per week naar de sportschool wordt ‘m simpelweg niet voor mij. Met veel pijn en moeite sleep ik mij iedere maandag weer naar de sportschool.. Hoe lekker het gevoel ook is wanneer je na de pittige Bodypumpsessie weer op de bank ploft. Gezien het feit dat ik het toch wel heel lekker vind om regelmatig te sporten ben ik dus op zoek gegaan naar een nieuwe hobby Jawel.. we hebben het zwemmen dus weer opgepakt!

De afgelopen weken was het geen uitzondering wanneer de wekker om 6 uur afging om rond 6.45 de weg richting het zwembad te vervolgen. Niets lekkerders dan om 7 uur in een zwembad te duiken waarvan het water nog helemaal strak is om je vervolgens een uur uit te leven in het water.

Zaterdag is het zwembad ook open en dus, in tegenstelling tot het doordeweekse ritueel, eerst uitslapen en dan lekker zwemmen! Helaas is het op zaterdag een stuk drukker dan door de weeks. Het leek wel of half Rotterdam banen wilde zwemmen.

Zwemmers zijn er in verschillende soorten en maten.. Daar is het zwembad dus ook op ingericht. Men neme een 25 meter bad van 12 meter breed, verdeel het zwembad vervolgens in 4 banen et voila! de situatie is vergelijkbaar aan de gemiddelde snelweg in Nederland. De rechterbaan is de slakkenstrook; hierin ‘zwemmen’ alleen mensen met badmutsen de bejaarden dus, de baan ernaast is bestemd voor de dames die graag willen zwemmen maar waarvan wel het haar droog moet blijven en de lippen gestift. Vervolgens krijg je de baan voor de serieuze banen zwemmers, gewoon in een lekker tempo van wand tot wand. De linkerbaan is de borstcrawlbaan, de rambaan, gewoon gaan met die handel en knallen!

Zaterdag nam ik een duik in het bad en  begon in de borstcrawlbaan.. helaas volgende er binnen notime zo’n 8 man en dus besloot ik een baantje op te schuiven. Bijzondere mensen, die gasten op de zaterdag.. Zo was er een dame die steeds halverwege de baan besloot om in plaats van schoolslag opeens de rugslag te gaan doen.. Laten we het op hinderlijk houden. Opeens dook er letterlijk een egotripper op. Je weet wel, zo’n gast in een te strakke ballenknijper in boxerversie. Deze gast is te vergelijken met een bestuurder van een BMW Z3 die 3 cm van je bumper achter je gaat rijden en seinen met zijn grote lichten dat meneer er langs wil.

En weetje, op zo’n moment gebeurd er iets bijzonders in mij.. in plaats van de egotripper zijn momentje te gunnen wordt ik heel recalcitrant. Ik geef wat gas bij en trek ‘m nog even wat harder door, maar wel zodat ik achter mijn-nog-steeds-op-de-rug-zwemmende-voorligger blijf zwemmen. Op een moment dat ik niet meer achter haar kan blijven haal ik haar,daar waar er niemand zwemt, in. We komen bij de wand en ik tik deze aan en vervolg mijn baan. We passeren elkaar nu en ik voel zijn voet in mijn zij. Wat een ongelooflijke eikel dit!

Na de wand weer te hebben aangetikt zet ik mijn nieuwe baan in. Daar komt de egotripper, recht op mijn af, de rugzwemmer links van mij en dus komt er een moment waarop wij met z’n 3en in de baan zwemmen. Irritant!! Uit frustratie hoor ik mijzelf "GAST" roepen!" De dame kijkt verbaasd op en samen kijken we de Z3-rijder in te strakke zwembroek na.. Jammer genoeg kom je dit soort figuren niet alleen op de snelwegen tegen maar ook in het zwembad.

Meneer besluit om gewoon in het midden van de baan de blijven zwemmen en manouvreert zich tussen iedereen door. Als hij dan zo nodig moet, waarom gaat ie dan niet naar de linkerbaan? Waarschijnlijk heeft ie daar net te weinig uithoudingsvermogen voor. Ruim een uur later wordt er gefloten en moet iedereen het water uit. Ik hoor een dame met badmuts zeggen dat ze het wel erg druk vond vandaag en dat er mensen in x93haarx94 baan zwommen. Wel vreemd, want ik heb geen naambodjes op de kant gezien Nee, deze week gaan we gewoon weer lekker in de ochtend zwemmen. Ik verheug me nu al op!

Het zonnetje scheen rijkelijk, het raampje leek bijna automatisch wat meer naar beneden te gaan.. en het volume van de cdspeler iets om hoog.. Just a perfect day! Eenmaal bij de afrit Kralingen besloot ik even langs huis te rijden om mijn agenda op te halen om vervolgens richting kantoor te rijden.

Eenmaal bij de Kralingseplaslaan aangekomen viel mijn oog direct op een auto waarvan de kofferbak openstond en 2 politieagenten die krampachtig in een vreemde houding over de kofferbak heen gebogen stonden. De 1 gewapend met een portofoon de ander met een lasergun! Wxe1t een nasty streek!.

Om mijn x93van geen kwaad bewuste tegenliggersx94 op de hoogte te stellen van het feit dat er 2 bosjesmannen op snelheid aan het controleren waren besloot ik subtiel met wat lichtsignalen te strooien. Krampachtig mijn eigen snelheid in de gaten houdende sprong er plotseling een politieagent uit de struiken de weg op met een fluoriserend geel hestje en de beste man sommeerde mij op de parkeerplaats te parkeren..

Aan mijn snelheid kon het niet liggen. Aangezien de snelheidscontrole ook niet aan de aandacht ontsnapt was van mijn voorgangers kwam de kilometertellen niet boven de 30 uit. Ik parkeerde de auto op de aangewezen plaats en al gauw voegde de collega van de diender zich bij het gesprek. 1van de agende trapte af met een bekende openingszin (lees rectorische vraag) x93U weet vast wel waarom wij u staande houdenx94 Ik moest hem het antwoord schuldig blijven. Aan de snelheid kon het immers niet liggen.

Diender 2 merkte op dat ik x93onnodige lichtsignalenx94 heb afgegeven en vroeg mij om een verklaring. Ik antwoordde dat zich op de andere rijbaan een gevaarlijke situatie had voorgedaan, de automobilisten die de controle zagen gingen immers flink in de ankers en daardoor voelde ik mij geroepen het achteropkomende verkeer op de hoogte te stellen van het naderende gevaar. Helaas was de agent een andere mening toebedeeld en al gauw begon hij een heel verhaal op te hangen over het wetboek, dat deze voor x93eeniederx94 van toepassing was en vooral dat iedereen geacht wordt de wet te kennen, het feit dat het onnodig afgeven van lichtsignalen verboden is.

In de ogen van deze man was de situatie niet x93gevaarlijkx94 genoeg en dus was het afgeven van lichtsignalen ongepast. Het grapje zou mij 50 eurootjes gaan kosten. Terwijl de man een bon begon te schrijven hamerde zijn collega door op het feit dat niemand aan deze bon zou ontkomen.

Al gauw kwam er een nieuwe melding door **Groene Audi.. en vervolgens het KEN-TE-KEN** De collega van diender 1 haalde de auto aan de kant en de bestuurder van de groene audi parkeerde zijn bolide strak naast de peugeot die ik zojuist aan de kant had gezet. Tot mijn grote verbazing, startte de Audirijder zijn auto en mocht hij zijn weg voortzetten. Ik vroeg de collega van de agent die nog druk met mijn bon in de weer was, waarom deze man wxe9l mocht doorrijden, nadat hij net een heel verhaal had opgehangen over het feit dat deze wet voor IEDEREEN van kracht was.

Ik zag de verbazing over mijn opmerking in de ogen van de nog-steeds-druk-bon-schrijvende agent. x93Ja.. dat wil ik eigenlijk ook wel eens weten?! x93Vroeg de man zijn collega. Ik blame mijn scherpzinnige opmerking aan de 2 blikjes Red Bull die ik kort ervoor had gedronken Verbaasd door mijn eigen opmerking, maar nog verbaasder door de reactie van de eerste diender zag ik dat hij een discussie startte met zijn collega die hem begon af te vallen. De man vond het belachelijk dat de Audirijder wxe9l door mocht rijden, terwijl hij druk bezig was met het schrijven van mijn bekeuring omdat ik precies dezelfde x93overtredingx94 zou zijn begaan. De collega mompelde iets over een collega in burger.

De agent begon mij tot mijn grote verbazing bij te vallen en staakte het schrijven van mijn bekeuring. De 2 gingen met elkaar verder in discussie en deed een stap naar achteren om het gesprek tussen de 2 collegax92s te volgen. De man die zojuist nog druk aan het schrijven was hield mijn bekeuring omhoog en zei tegen zijn collega dat hij het met mij eens was !!

De man hield mijn bekeuring in de lucht en verscheurde deze vervolgens in stukken. En het gevoel.. dat je dan hebtx85 onbetaalbaar Ik vroeg of ik de bekeuring dan x93als aandenkenx94 mocht hebben ik bedoel.. dit geloofd geen mens en last but not least is het best een leuke prob Dus hier is ie dan.. De bekeuring.. die uitgeschreven is.. en vervolgens verscheurd. Zo blijkt maar weer.. x93De politie is je beste vriendx94

Vorige week schoof ik mijn ontbijt naar binnen onder het genot van een verse aflevering van Goedemorgen Nederland! Daar zag ik de oproep voor verslaggevers. Nee.. geen vaste verslaggevers die bij GMNL willen werken maar mensen die hun dagelijkse belevenissen willen vast leggen op film. Kijk.. daar voelde ik mij meteen door aangesproken. Hoewel ik aan de late kant was, startte ik mijn pc op en poestte ik ondertussen mijn tanden.

Men is bij GMNL op zoek naar mensen die hun dagelijkse belevenissen willen vastleggen via de mobiel… Voorwaarde is dat je in een grote stad woont en genoeg dingen beleefd die voor anderen interessant genoeg zijn om te bekijken via de Videoblog. Ondanks dat er de afgelopen maanden van het webloggen niet veel is gekomen is het dus een uitkomst om een gebeurtenis op film vast te leggen via de telefoon en deze te uploaden naar de server van de NRCV. Echt iets voor mij dus! Ik kroop achter outlook en begon een mail te typen. Ter illustratie van mijn belevenissen voegde ik wat foto’s toe, (mijn ritje in de Lamborgini tijdens de asociale file vorig jaar zomer op de A58) las de mail nog eens zorgvuldig door en drukte op Send.

Vandaag, bijna 2 weken verder, ontving ik een mail dat ik ben geselecteerd!! Ik ben uitgekozen uit vele mails en krijg de kans om mijn belevenissen via mijn mobiele telefoon vast te leggen en verslag uit te brengen bij GMNL.

Goede Morgen Nederland stelt 20 mobiele telefoons ter beschikking. Aan mij de uitdaging om het nieuws aan Nederland te brengen..belevenissen van alledag, iets dat mij opvalt of boeit. Dus wie weet, zit je binnenkort te ontbijten en kijk je naar GMNL en zie je mijn kersverse nieuwsitem, gefilmd met mijn mobiel!!

Hieronder een sfeerimpressie van de Rotterdamse Marathon

">